Dzisiaj będzie krótko i na temat - lokalne odczucia. Nie ogarniałem wcześniej zjawiska "tęsknoty". Co prawda mówiłem często różnym ludziom, że za nimi tęsknie np. mamusi podczas obozu, czy dziewczynie, która wyjechała na 3 dni do babci. Jednakże i tak ten termin był dla mnie abstrakcyjny, do czasu, kiedy pojawiła się na moim highwayu osoba, z która mogę być tylko przez kilka nędznych godzin, raz w tygodniu. Dopiero teraz mogę powiedzieć, że wiem co to znaczy tęsknić, kiedy od jedynej osoby, z która mogę się śmiać, płakać, milczeć i po prostu być sobą, dzielą mnie pieprzone kilometry. Odległość, której nie mogę codziennie pokonywać chociażby z powodów ekonomiczno-praktycznych. Tęsknota działa w jakiś dziwny, trudny do określenia sposób. Narasta z tygodnia na tydzień, a im więcej czasu spędzę z Tobą, tym bardziej potem nie mogę się ogarnąć. Nie życzę tego uczucia nikomu. Możliwość przyjścia do kogoś bliskiego w każdej chwili jest czymś, co doceniamy dopiero wtedy, gdy musimy siedzieć, nie mogąc się na niczym skupić, oglądając zdjęcia, wspólne filmiki i czekając na ten jeden jebany dzień w tygodniu, który daje energię i kopa do życia.